Det jeg elsket av Siri Hustvedt

Vi møter to par som bur i same oppgang i New York. Dei har ein son kvar på same alder. Veneparet er intellektuelle; kunstnere og akademikere osv. Forteljaren,  kunsthistorikaren ser tilbake og reflekterer over kvifor «livet blei som det blei». I byrjinga er det den gode forteljinga som dominerer, men det er tydeleg at det bærer mot ein katastrofe. Den eine guten døyr i ulykke. Den andre veks opp med store atferdsproblem, lyg og manipulerer omgjevnadene. Korleis elske og forsvare ein slik?

Boka handler mykje om det gode venskapet på den eine sida og korleis sorga påverkar og øydelegg relasjonar.  Det er sterk å lese at sorga kan skille både ektefeller og vener samstundes som det knyt dei tett saman.. Refleksjonar rundt hysteri og anoreksi er interessante sidetema. K unsthistorie og kunstkritikk tek stor plass, men kan blei litt overveldande for meg som ikkje er så interessert i kunstanalyse. I gode augeblikk kan eg sjå at Hustvedt bruker dette som ein metakommentar til livet som utspiller seg i dei to leilighetene.

Trass i dei litt lange kunstanalysene synes eg det er ei fasinerande forteljing og kan anbefale den til deg som liker både ei god historie og gode refleksjonar. Boka kom ut for fleire år sidan, men blei aktuell att ved Siri Hustvedt og Paul Austers rundreise i Norge.

Boka finn du i bibliotekets samling Nattbordet

Sjå òg Dagmars har anmeldelse ei anna bok av Hustvedt «Sommer uten menn»!

 

Advertisements

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut / Endre )

Twitter picture

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut / Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer med bruk av din Google+ konto. Logg ut / Endre )

Kobler til %s